Πήγαινε Η στηθάγχη σε ένα παιδί 2-3 ετών, πώς να θεραπεύσει; Συμπτώματα και θεραπεία της στηθάγχης στα παιδιά 2-3 χρόνια
φάρμακο σε απευθείας σύνδεση

Πονόλαιμος σε ένα παιδί 2-3 ετών: συμπτώματα, θεραπεία

Περιεχόμενα:

Τα μικρά παιδιά ηλικίας 2-3 ετών συχνά υποφέρουν από κρυολογήματα. Η επικοινωνία με άρρωστα παιδιά στο νηπιαγωγείο, η χαμηλή ασυλία και η ανικανότητα να φροντίζουν συνειδητά την υγεία τους, συμβάλλουν στο γεγονός ότι τα παιδιά εύκολα "παγιδεύουν" ασθένειες του αναπνευστικού συστήματος το χειμώνα, την άνοιξη και το φθινόπωρο.

Ένα απλό κρύο, στην πραγματικότητα, είναι πιο επικίνδυνο από ό, τι μπορεί να φανεί με την πρώτη ματιά. Η έλλειψη κατάλληλης θεραπείας και άρνησης από την ανάπαυση στο κρεβάτι είναι γεμάτη με την εμφάνιση επιπλοκών. Ο πιο συχνά αναφερόμενος τύπος επιπλοκών της αναπνευστικής νόσου είναι ο πονόλαιμος , ή - σε ιατρικούς όρους, η αμυγδαλίτιδα .



Γιατί τα παιδιά υποφέρουν από στηθάγχη;

Η στηθάγχη σε ένα παιδί 2-3 χρόνια Η αμυγδαλίτιδα (από αμυγδαλές - αμυγδαλές) ή η αμυγδαλίτιδα είναι μολυσματική και φλεγμονώδης νόσος των αμυγδαλών. Κατά κανόνα, η λοίμωξη του αναπνευστικού συστήματος αρχίζει να δρα όταν αισθάνεται την αποδυνάμωση της άμυνας του σώματος.

Μειωμένη ανοσία μπορεί να προκύψει από την επαφή ενός παιδιού με άλλα παιδιά. Σε νεαρή ηλικία, ακόμα δεν καταλαβαίνουν ότι δεν μπορείτε να ξεφλουδίσετε ένα βρώμικο παιχνίδι ή ότι δεν πρέπει να πίνετε από ένα ποτήρι με έναν ήδη άρρωστο φίλο. Τέτοιες οδηγίες διαχωρισμού δίνονται από τους γονείς και τους κάνουν να τους ακολουθούν.

Ενώ σε ένα νηπιαγωγείο ή στην παιδική χαρά, όπου το παιδί φεύγει από τη ζώνη του συνολικού ελέγχου, οι μολύνσεις ανταλλάσσονται μεταξύ επαφής με τα παιδιά.

Η ήπια ή απλώς ρινική συμφόρηση της γρίπης μπορεί να μην προειδοποιεί τους γονείς. Η ελπίδα ότι η παθολογική κατάσταση θα μεταδοθεί από μόνη της και η λαϊκή άποψη ορισμένων ότι είναι απαραίτητο να δοθεί στον οργανισμό η δική του για την καταπολέμηση ενός μολυσματικού παράγοντα, να γίνει η αιτία τέτοιων επιπλοκών όπως η στηθάγχη.

Σε ορισμένες περιπτώσεις, είναι πιθανό η ιογενής λοίμωξη να αρχίσει να είναι ενεργή μετά από σοβαρή υποθερμία ή κατά τη διάρκεια μιας περιόδου χρόνιας υπερβολικής εργασίας.

Τέτοιες καταστάσεις συμβάλλουν στην απότομη μείωση του επιπέδου της ανοσίας και εμφανίζεται φλεγμονώδης διαδικασία στις αμυγδαλές.

Τίθεται το ερώτημα, όπου, στην περίπτωση αυτή, είναι ο μολυσματικός παράγοντας που λαμβάνεται; Μπορεί να είναι στο σώμα για μεγάλο χρονικό διάστημα, καταστέλλεται από τις δυνάμεις προστασίας. Εάν υπάρχουν ευνοϊκές συνθήκες, ο ιός εισέρχεται στο ενεργό στάδιο και το παιδί αναπτύσσει τα αντίστοιχα συμπτώματα.

Ποιοι τύποι πονόλαιου στα παιδιά βρίσκονται στην ιατρική πρακτική;

Η στηθάγχη στα παιδιά ηλικίας 2-3 ετών συμβαίνει σε διάφορες μορφές:

  • Καταρράκτη
  • Lacunar
  • Φυτικά
  • Έρπης.

Η ίδια ασθένεια μπορεί να εκδηλωθεί στις πρωτογενείς ή δευτερεύουσες μορφές.

  1. Η αρχική στηθάγχη εμφανίζεται ως ανεξάρτητη διαδικασία, προκαλώντας δηλητηρίαση και σημεία βλάβης στους ιστούς της βλεννογόνου μεμβράνης του φάρυγγα.
  2. Η δευτερογενής στηθάγχη συνοδεύει ορισμένους τύπους οξείας μολυσματικής νόσου (διφθερίτιδα, οστρακιά ή μονοπυρήνωση).

Χαρακτηριστικά της καταρροϊκής στηθάγχης στα παιδιά

Τα συμπτώματα εμφανίζονται ξαφνικά και έντονα.

Σταδιακή αύξηση των συμπτωμάτων:

  • Ξηρό στόμα και πονόλαιμος
  • Πονόλαιμος κατά την κατάποση των τροφίμων
  • Αύξηση της θερμοκρασίας του σώματος από τις τιμές των υπογλυκαιμάτων σε 39 μοίρες
  • Σε όλη τη διάρκεια της νόσου, το παιδί αισθάνεται μια γενική αδυναμία του σώματος, πόνο στους μυϊκούς ιστούς και αρθρώσεις.

Η αντικειμενική εξέταση σας δίνει τη δυνατότητα να δείτε τις αμυγδαλές, τη διεύρυνση, την ερυθρότητα και το πρήξιμο των καλαμιών.

Ένα χαρακτηριστικό γνώρισμα του τύπου της στηθάγχης μπορεί να θεωρηθεί το γεγονός ότι τα συμπτώματα της φλεγμονής περιορίζονται στην περιοχή των αμυγδαλών και της βλεννογόνου μεμβράνης του στοματοφάρυγγα.

Προσοχή!

Ο καταρροϊκός πόνος εμφανίζεται μερικές φορές σε φυσιολογική θερμοκρασία του σώματος, αλλά αυτό δεν κάνει την ασθένεια λιγότερο επικίνδυνη.

Χαρακτηριστικά της θυλακοειδούς στηθάγχης στα παιδιά

Συμπτώματα:

  • Θερμοκρασία σώματος πάνω από 38 βαθμούς Κελσίου
  • Ο βήχας ενώνει το στόμα
  • Ενίσχυση του αίσθηματος αδυναμίας, της παρουσίας συμπτωμάτων δηλητηρίασης
  • Διάρροια, έμετος, έλλειψη όρεξης
  • Μπορεί να υπάρχει αύξηση στον καρδιακό ρυθμό σε ηρεμία
  • Αυξημένες περιφερειακές λεμφαδένες
  • Ο σχηματισμός θυλακίων στις αμυγδαλές με το μέγεθος των κόκκων κελύφους, οι οποίοι ανυψώνονται πάνω από την επιφάνεια της βλεννώδους μεμβράνης και έχουν γκρίζο-κίτρινο χρώμα.
Προσοχή!

Υπάρχει μια άποψη ότι είναι εύκολη η διάγνωση του πονόλαιμου του πονόλαιμου, εστιάζοντας στα έντονα συμπτώματα. Ωστόσο, πρέπει να λαμβάνεται μέριμνα κατά την τελική διάγνωση. Τα συμπτώματα του ωοθυλακίου του λαιμού είναι παρόμοια με τα σημάδια της μονοπυρήνωσης, τα οποία μπορεί να προκαλέσουν το σφάλμα του ασυνείδητου ενός ειδικού.

Χαρακτηριστικά της λακωνικής αμυγδαλίτιδας στα παιδιά

Κλινική εικόνα:

  • Σοβαροί πόνοι που συνοδεύουν την πράξη της κατάποσης
  • Μεγάλες, επώδυνες και πρησμένες περιφερειακές λεμφαδένες
  • Πονοκέφαλοι, ρίγη, πυρετός
  • Υψηλή θερμοκρασία σώματος (περίπου 38-39 μοίρες)
  • Οι εξετάσεις αίματος δείχνουν υψηλό επίπεδο λευκοκυττάρωσης και ESR.

Για έναν πονόλαιμο τύπου πονόλαιμου, η πλήρωση κρύπτη με πύον είναι χαρακτηριστική. Σταδιακά, τα πυώδη περιεχόμενα έρχονται στην επιφάνεια των αμυγδαλών και συλλαμβάνουν μεγάλες περιοχές.

Κατά την εξέταση της στοματικής κοιλότητας, τα νησίδια του πύου είναι σαφώς ορατά στις οξειδωτικές, υπερηχητικές αμυγδαλές.

Για το σώμα ενός παιδιού, είναι αρκετά δύσκολο να καταπολεμηθεί η λοίμωξη που προκάλεσε τα συμπτώματα της στηθάγχης. Όταν η απαραίτητη θεραπεία καθυστερεί, ένας μικρός ασθενής μπορεί να παρουσιάσει πόνο κατά την κατάποση, που δίνεται στο αυτί, πονοκεφάλους και δυσφορία στην κοιλιακή χώρα, αδυναμία, ναυτία και έμετο, επιληπτικές κρίσεις και ακόμη και επιπεφυκίτιδα .

Σε μερικές περιπτώσεις, η ελλιπής αμυγδαλίτιδα προκαλεί σημάδια ψευδούς κρούσης:

  • Κυανοειδές δέρμα
  • Η έλλειψη αέρα μέχρι το σημείο που το παιδί αρχίζει να πνίγεται, καθώς οι οίδημες αμυγδαλές εμποδίζουν τους αεραγωγούς.
Προσοχή!

Η παρουσία τέτοιων ενδείξεων απερίσκεψης υποδεικνύει την ανάγκη επείγουσας νοσηλείας σε ένα μολυσματικό νοσοκομείο. Τα παραπάνω συμπτώματα μπορεί να είναι επικίνδυνα για τη ζωή του παιδιού.

Χαρακτηριστικά του έρπητα πονόλαιμο στα παιδιά

Ο έρπης πονόλαιμος προκαλείται από τον ιό του έρπητα. Αυτός ο τύπος ασθένειας είναι κοινός στα μικρά παιδιά και αρχίζει με απότομη αύξηση της θερμοκρασίας.

Στις βλεννώδεις μεμβράνες των αμυγδαλών εμφανίζονται μικρές κόκκινες ουλές (φλύκταινες). Μετά από λίγο, τα papules ανοίγουν και μετατρέπονται σε έλκη.

Οι περιφερειακοί λεμφαδένες με ψηλάφηση είναι επώδυνοι και διευρυμένοι. Κατά την κατάποση ενός παιδιού μπορεί να εμφανιστεί δυσφορία από τον πόνο.

Μερικές φορές σημάδια δυσπεψίας ενώνουν το μπουκέτο των συμπτωμάτων. Ένα μωρό μπορεί να υποφέρει από απώλεια όρεξης, ναυτία, εμετό και διάρροια.

Αυτός ο τύπος πονόλαιμου αντιμετωπίζεται με αντιιικά, αντιπυρετικά και αντιισταμινικά.

Ο μηχανισμός ανάπτυξης και πορείας της νόσου

Η εισαγωγή παθογόνων στηθάγχης στο σώμα ενός παιδιού γίνεται μέσω της βλεννογόνου μεμβράνης. Είναι πιο ευάλωτη σε εξωτερικές επιδράσεις και ο μολυσματικός παράγοντας εισάγεται μέσω του επιφανειακού στρώματος του απευθείας στις αμυγδαλές.

Ένας πονόλαιμος έχει ξαφνική εμφάνιση, ακολουθούμενη από ταχεία αύξηση των συμπτωμάτων. Μετά από μερικές ημέρες, η σοβαρότητα των κλινικών συμπτωμάτων καθίσταται ασθενέστερη, η ασθένεια, όπως ήταν, υποχωρεί.

Σε περίπτωση ευνοϊκού συνόλου περιστάσεων και έγκαιρης διάγνωσης και θεραπείας, το μωρό ανακάμπτει μέσα σε μια εβδομάδα.

Δυστυχώς, η ασθένεια μπορεί να είναι σοβαρή και παρατεταμένη.

Η προτίμηση για αναποτελεσματικές λαϊκές μεθόδους ή η παραβίαση της ανάγκης κατάλληλης θεραπείας στα παιδιά οδηγεί στην ανάπτυξη επιπλοκών.

Διάγνωση της στηθάγχης στα παιδιά

Η διάγνωση γίνεται με βάση έρευνα, εξέταση, αντικειμενική εξέταση και σύμφωνα με τα αποτελέσματα των εργαστηριακών μελετών.

Συνιστάται η διάγνωση με αποκλεισμό, με εξαίρεση όλες τις ασθένειες με παρόμοια συμπτώματα.

Αρχές θεραπείας

Ένα μικρό παιδί ηλικίας 2-3 ετών εξαρτάται αποκλειστικά από τους γονείς. Εξακολουθεί να μην μπορεί να εξηγήσει τι και πονάει, αλλά συχνά θα κλάψει και θα δράσει λόγω αίσθηματος αδιαθεσίας.

Δεν πρέπει να γράφετε την κατάσταση του μωρού σε χαλασμένο χαρακτήρα ή παράλογες ιδιοτροπίες. Πραγματοποιήστε μια εμπεριστατωμένη επιθεώρηση του στόματος ενός μικρού σας, ή επικοινωνήστε με τον τοπικό σας παιδίατρο για βοήθεια.

Η αυτοθεραπεία, στην περίπτωση αυτή, είναι απαράδεκτη. Κάποιοι γονείς προτιμούν να ακολουθούν τις συμβουλές φίλων και συγγενών, τι είδους φάρμακο πρέπει να δώσει στο παιδί και σε ποια βάση θα το μεταχειριστεί.

Ένα μάλλον μεγάλο ποσοστό μητέρων και μπαμπάδων έχει αβάσιμες προκαταλήψεις κατά των αντιβιοτικών. Επιτρέπουν τον εαυτό τους να προσαρμόσουν αυθαίρετα το διορισμό ενός ειδικού, αφαιρώντας από αυτόν φάρμακα που μπορούν να «βλάψουν» το μωρό. Στην πραγματικότητα, μια τέτοια προσέγγιση στο πρόβλημα μπορεί να είναι, αν όχι άχρηστη, τότε επικίνδυνη για την υγεία του παιδιού σας.

Όσο πιο γρήγορα ζητάτε βοήθεια από γιατρό και αρχίζετε να ακολουθείτε όλες τις συστάσεις του, τόσο πιο επιτυχημένη θα είναι η διαδικασία θεραπείας και αποκατάστασης.

Περισσότερα για τη θεραπεία των ναρκωτικών.

Τα αντιιικά φάρμακα και τα αντιβιοτικά ευρέος φάσματος μπορούν να συνταγογραφούνται με τη μορφή δισκίων ή σπρέι.

Τα σπρέι και τα δισκία έχουν μεμονωμένα πλεονεκτήματα, οπότε δεν πρέπει να χρησιμοποιείτε μόνο ένα από αυτά. Τα δισκία δρουν στο υπόβαθρο της γενικής κατάστασης του σώματος, εξαλείφοντας τους ιούς και τα βακτήρια από την κυκλοφορία του αίματος και άλλους ιστούς του σώματος.

Οι ψεκασμοί έχουν τοπικό αποτέλεσμα, διότι όταν ψεκάζετε, το φάρμακο πηγαίνει κατευθείαν στη φλεγμονώδη εστίαση. Μετά από θεραπεία με σπρέι αμυγδαλών, συνιστάται να μην τρώτε ή να πίνετε κατά τη διάρκεια της διαδικασίας μετά τη διαδικασία.

Το σχέδιο θεραπείας πρέπει απαραίτητα να περιλαμβάνει μια πορεία πολυβιταμινών, αλλά, κατόπιν σύστασης ενός γιατρού, είναι δυνατή η χωριστή πρόσληψη βιταμίνης C, A, P και βιταμινών της ομάδας Β.

Συνιστάται έντονα να υποβληθεί σε πορεία αποκατάστασης της ασυλίας. Αλλά ένας κατάλληλος ανοσοδιεγερτής θα πρέπει να συνταγογραφείται από ειδικό.

Η τοπική θεραπεία της στηθάγχης δεν περιορίζεται στη χρήση ψεκασμών. Το ξέπλυμα με τσάι από βότανα ή ειδικά διαλύματα ανακουφίζει επίσης την κατάσταση του παιδιού και επιταχύνει τη διαδικασία εξάλειψης του φλεγμονώδους φαινομένου.

Προϋπόθεση για ταχεία αποκατάσταση και πρόληψη των επιπλοκών είναι η ανάπαυση στο κρεβάτι.

Ίσως ένα παιδί ηλικίας 2-3 ετών δεν θέλει να βρεθεί στο κρεβάτι όλη την ημέρα, ειδικά εάν αισθάνεται μια βελτίωση στην κατάσταση της υγείας του. Είναι σημαντικό να του εξηγήσετε ότι αυτό είναι απαραίτητο.

Εάν επιτρέψετε στο μωρό σας να μεταφέρει την ασθένεια στα πόδια του, η διαδικασία επούλωσης μπορεί να καθυστερήσει σημαντικά. Επιπλέον, μπορεί να υπάρξει επιδείνωση της κατάστασης και προσθήκη σημείων επιπλοκών.

Η διάρκεια της ασθένειας και η διαδικασία θεραπείας εξαρτάται από τον τύπο της στηθάγχης. Η καταρροϊκή μορφή θεραπεύεται πλήρως εντός δέκα ημερών. Η θυλακίτιδα των θυλακικών και ελλείψεων απαιτεί τουλάχιστον τρεις εβδομάδες για την αποκατάσταση της υγείας.

Μη αποδεκτή γονική μέριμνα

Σε καμία περίπτωση δεν μπορεί:

  • Κάνετε θέρμανσης συμπιέσεις στο λαιμό. Δεν συνιστώνται επίσης ψυχρές συμπιέσεις, αλλά οι θερμές είναι ιδιαίτερα επικίνδυνες. Η διόγκωση των αμυγδαλών από την έκθεση στη θερμότητα μπορεί να αυξηθεί και να προκαλέσει το κλείσιμο του αεραγωγού.
  • Τροφοδοτήστε το παιδί με δύναμη. Μπορεί να έχει οξύ πόνο κατά την κατάποση ή δεν έχει όρεξη. Μπορείτε να προσπαθήσετε να τον ενδιαφέρουν με τον αρχικό σχεδιασμό των παιδικών πιάτων ή να πείσουν απαλά, αλλά δεν πρέπει να αναγκάσετε.
  • Λιπάνετε τις αμυγδαλές με διάφορα αντιβακτηριακά διαλύματα (για παράδειγμα διάλυμα Lugol). Όχι πολύ καιρό πριν, τέτοιες ενέργειες εφαρμόστηκαν ενεργά, αλλά, αυτή τη στιγμή, οι εμπειρογνώμονες κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι η μηχανική δράση βλάπτει την βλεννογόνο μεμβράνη και τα βακτήρια ευκολότερα να διεισδύσουν στον ιστό.

Πιθανές επιπλοκές της στηθάγχης στα παιδιά

Οι επιπλοκές συμβαίνουν συχνά για διάφορους λόγους :

  • Έλλειψη κατάλληλης θεραπείας
  • Η θεραπεία ξεκίνησε μετά από επιδείνωση των συμπτωμάτων της στηθάγχης.
  • Μη συμμόρφωση με τις συστάσεις του γιατρού
  • Μη εξουσιοδοτημένη διόρθωση του σχεδίου θεραπείας

Ο κατάλογος των λόγων μπορεί να είναι αρκετά μεγάλος, αλλά αυτές οι επιλογές είναι πιο συνηθισμένες στην πράξη.

Τύποι επιπλοκών

  • Χρονική διαδικασία. Η χρόνια αμυγδαλίτιδα είναι αποτέλεσμα της έλλειψης θεραπείας ή της συστηματικής διακοπής της θεραπείας μέχρι να θεραπευθεί πλήρως το παιδί. Μετά τη μετάβαση σε ένα χρόνιο στάδιο, ένας πονόλαιμος συχνά θα επαναληφθεί.

Η θεραπεία μιας χρόνιας μορφής της νόσου απαιτεί πολύ περισσότερο χρόνο και προσπάθεια, οπότε πρέπει να ολοκληρώσετε μια πλήρη πορεία θεραπείας κατά τη διάρκεια μιας οξείας κατάστασης.

  • Η ρευματική αρθρίτιδα εμφανίζεται στο φόντο μιας χρόνιας πορείας της αμυγδαλίτιδας. Η βλάβη των αρθρώσεων στην παιδική ηλικία μπορεί να οδηγήσει σε αναπηρία, οπότε πρέπει να ληφθεί μέριμνα για τη θεραπεία της νόσου και την εξάλειψή της το συντομότερο δυνατό.
  • Η υπερφόρτωση των αμυγδαλών είναι δυνατή όταν το ανοσοποιητικό σύστημα βρίσκεται σε καταθλιπτική κατάσταση ή εάν υπάρχει ιστορικό μόλυνσης από τον ιό HIV στην ιστορία. Η κατάσταση αυτή υποδηλώνει ότι είναι απαραίτητο να διενεργηθεί μια πρόσθετη εξέταση των οργάνων και των συστημάτων οργάνων.
  • Μπορεί να σχηματιστεί φλέγμα και αποστήματα εάν το πυώδες περιεχόμενο των κενών θραύεται στο πάχος των αμυγδαλών. Η απόσπαση ή η μετατροπή της αμυγδαλίτιδας σε φλεγμαμίνη απαιτεί επείγουσα νοσηλεία στο Τμήμα Γναθοπροσωπικής Χειρουργικής. Η κατάσταση του παιδιού μπορεί να επιδεινωθεί σημαντικά, αλλά όταν παρέχεται η αναγκαία βοήθεια σε σύντομο χρονικό διάστημα, δεν πρέπει να υπάρχει απειλή για τη ζωή.

Οι επιπλοκές αποτελούν δυνητικό κίνδυνο για την υγεία και τη ζωή του παιδιού, αλλά δεν εμπίπτουν σε κατάσταση πανικού. Θα πρέπει να ζητήσετε βοήθεια από επαγγελματίες γιατρούς και να ακολουθήσετε αυστηρά τις συστάσεις τους και να εκπληρώσετε τις απαραίτητες προϋποθέσεις ώστε η υγεία του μωρού σας να αποκατασταθεί το συντομότερο δυνατό.

Πρόληψη της αμυγδαλίτιδας στα παιδιά

Τα προληπτικά μέτρα είναι αρκετά απλά:

  • Εξάλειψη της σωματικής επαφής με άρρωστα παιδιά και απαγόρευση της χρήσης των παιχνιδιών τους.
  • Υποστηρίξτε την ανοσία με έναν υγιεινό τρόπο ζωής, τον αθλητισμό και τη θεραπεία με βιταμίνες την άνοιξη και το φθινόπωρο.
  • Συμμόρφωση με το μενού, το οποίο περιλαμβάνει υγιεινά τρόφιμα, μαγειρεμένα στο σπίτι και τη συμπερίληψη στη διατροφή όσο το δυνατόν περισσότερο λαχανικών και φρούτων.

| 1 Σεπτεμβρίου 2015 | | 653 | Παιδικές ασθένειες
Πήγαινε
Αφήστε τα σχόλιά σας
Πήγαινε
Πήγαινε